Blog

1 Aralık 2009

Aşkın En Yalın Hali

İçimdeki acıya anlam veremiyorum. Görünürde, bir şey yok oysa. Ne zaman aynaya baksam, yangın yerine dönüyor gözlerim.

Bu aralar, kendimi öldürmekle meşgulüm. Seni yazdığımda, aşk dökülüyor dudaklarımdan, aşkı yazdığımda sen. Kör kuyuda uçan taş gibiyim

Düzensiz havalara benziyorum. Sağım solum bellisiz. Yorgunum.

Şehrin, kıyıda köşede kalmış bütün sokaklarını dolaştım bulmak için seni. Hiçbir yerde yoktun. Gözlerini kapamış olmalısın. Ben gözlerimi kaparım gitmek istediğimde. Yalnızlığın en yalın halidir gözlerimdeki boşluk.

Külrengi gökyüzü, ay ışığı bir soğuk, havada sis dayanılmaz. Kör bir ışığa sıkışmış zaman.

Bin kez, hata yaptım. Hata yapmanın keyfini sürdüm, bir ömür. Denedim ve başaramadım, yaşadım.

Şimdi, yani şu an, gitmenin dayanılmaz keyfini sürmek istiyorum. Gitmek istiyorum! Nereye? Sorusu sorulmadan.

Bütün yolların sana çıktığını bilmek, aşkın en yalın hali. Bin kez gitmek, bin kez dönmek sana. Yaşamak, dünyanın en güzel işi, bil istedim.

zati erbaş

Gezi Yazıları

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir