Blog

8 Ekim 2009

Ayak Bağı

Dörtnala bir hayat.

Akdağ’da yılkı atları, dörtnala koştular beni görünce. Doru renkli aygır, vadiyi çınlatan bir kişnemeyle başını salladı. Kulaklar dikildi, kuyruk kalktı. Rüzgârla savrulan yeleleri toz duman etti hayatı. Sürünün toynaklarıyla sarsıldı toprak. Taylar, güçlü rüzgârlar gibi koşup yanaştılar analarına korkuyla. Toynaklar vuruldu, yere yer gök sarsıldı; Toprakta uzak dur, uzak dur sesleri yankılandı. Dörtnala koştular, toza duman bir dünyaya karıştılar. Nerden geldiler, nereye gittiler? Bilmiyorum

Özgürlük nasıl bir duygudur diye geçer aklımdan. Baka kaldım dörtnala koşan atların ardından. Gözüme kaçan toz sus, biliyorum, kalbim onlarla gitti.

Peki, neden ben kaldım?

Prangayı bilir misiniz? Atların ayağına vurulur. İki ayak, bir adım boyuna ayarlanır. Koşamazsın. Kaçamazsın. Ve hep yakalar seni hayat.

Şimdi ben, yüreğim gibi koşmak isterken, yüzükoyun kapaklanmışsam toprağa, ondandır.

zati erbaş

Gezi Yazıları

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir