Blog

7 Eylül 2009

Bir Bulut Yangını

Bulutlara bakıyorum, ufuk çizgisine. Gırgırlar dolanıyor, kızgın ağlarıyla denizi tutsak eden. Gün batımı yakın. Poyraz fırtınası hiç dinmedi. Yüzümü yaktı, ellerimi yaktı.  Dalgalar hiç bıkmadı. Sahil hiç bıkmadı. Martılar hiç bıkmadı, rüzgârdan. Kargalar dolanıyor üzerimde. Kargalar, kargalar hayatımdan arta kalanların peşinde.

Ne garip değimli? Uzaklara bakmak ve bir kahve falı titizliğinde gözden geçirmek hayatı. Pişman olmak, mutsuz olmak, gülümsemek, ağlamak, hepsi uzaktaki bulutlarda da saklı. Aklım bir bardak su gibi döküldü denize ve deniz karardı. Karadeniz de akşam yangın yeri bir bulut. Aklım karanlık sular. Ve anılar, uzun bacaklı bir sahil kuşu, izleri dalgalarda silinip giden.

zati erbaş

Gezi Yazıları

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir