Blog

11 Mayıs 2010

Büyülü Bir Aşktı Yaşadığım. Sevdim ve Sevildim.

Birgünsinekleri/Ephemeroptera

Büyülü bir aşktı yaşadığım. Sevdim ve sevildim. Bir gün sürdü; bir gün ve bir ömür. Kanatlanmayı, seninle öğrendim. Uçmayı ve apansız gitmeyi yaşamdan; seninle öğrendim.

Kim bilebilirdi ki kollarında öleceğimi, ölmek isteyebileceğimi. “Seni seviyorum” yaşadığım her salise, saniye, dakika ve bir gün için.

Bu cümleleri duymak için bir ömür beklemiyor muyuz? Bekliyoruz. Hem de büyük bir özlem duyarak. Sağır ve kör bir yürek bizimkisi bu günlerde. Yaşamını hırs bürüyen ve sevdiklerinin gitmesine göz yuman. Kim istemezdi, bir gün bile olsa, yürekten, umarsız ve çıkarsız sevilmeyi? Ben istiyorum.

Bir sinek yuttum biliyor musunuz diyor “Özlem” afiyet olsun diyorum. Öğle yemeği molası verecektim neden acele ettiniz. Gülüyoruz birlikte. Derenin üzerinde o kadar çok var ki! Her yer onlarla dolu, nefes alırken bile ağzına doluyor insanın.

Suyun üzerinde süzülen  Birgünsinekleri’nin dansını izliyorum. Yüksel alçal ve bir arada kal, aşk burada. Yaşamlarının % 99 unu su altında geçiren bu canlılar, yaşam döngülerinin son aşamasındalar. Havada uçuş, bir çiftleşeme seremonisi; Birgün sineği çiftleşeme seremonisi bitince suya inecek, yeni yaşamlar için yumurtalarını suya bırakacak ve ölecek.

Seninle geçireceğim bir gün bile bana yeter, diyorum gözümü yumarak; Bir gün bile yeter.

zati erbaş

Gezi Yazıları

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir