Blog

23 Mart 2010

Gps: Küresel Yön Bulma Aygıtlarının İbresi

Kuzey, Güney, Doğu ve Batı değişmez

Güneşin elleri dokundukça toprağa, her yerden yaşam fışkırıyor. Binlerce güzellik doğuyor, doğuyor ve ölüyor. Baharın çiçekleri çok vefasız, açıyor ve dönüşüyorlar toprağa. Kelebekler, güneşin ellerine bırakıyor kanatlarını ve güneş, büyülü bir güce dönüşüp, değiştiriyor her şeyi. Artık her şey, çok daha güzel, daha büyülü, daha sıcak ve sessizlik zamanı, yerini, çiçekler zamanına bırakıyor.İçimde olan dökülseydi, dünya belki bu kadar güzel olmayabilirdi. Düşlerim yetmiyor yaşam döngüsünü tamamlamaya. Yaşamı yeniden üretmek için yapabildiğim, yol gösterici olmaktan öteye gitmiyor, gitmeyecek.

Yolumu nasıl bulacağım? Bu sorunun cevabını uzun yıllardır arıyorum. Ne yolumu bulabildim, ne de kim olduğumu. Bu arayış sürüyor ve sonsuza kadar sürecek. Çiçekler zamanında yaptığım yolculukta, yol göstericim doğa, bana sımsıkı sarılan ve sarıldığım. Öldüğüm, kaybolduğum ve yeniden doğduğum. Şevketli, sevecen ve bir o kadar acımasız olan; sevdiklerimiz de öyle değimli?

Doğanın çağrısına kulak veren pek çok insan benim hissettiklerimi hissediyor mu? Bilmiyorum. Ama yüzlerce insan doğaya ulaşmaya çalışıyor. Çağdaş yaşamın karmaşasıyla sıkışan insan, kontrolsüz bir güç olup savruluyor etrafa. İnsan selinin oluşturduğu bu güç, kırıp döküyor her şeyi, çiçekler boyun eğiyor.

Modern çağın oyuncaklarıyla oynuyor insan. Birileri, köprüler oluşturuyor, doğa ve insan arasında. Amaç, doğa ile insan buluşmasını sağlamak. Yolumuzu kimin gösterdiğini bilmeden! Okun gösterdiği istikamete taşınıyor yığınlar. Ve yığınlar, bir beton ormandan, kendi yaşam alanlarından çıkıp bir başka ormana dalıyor. Çifter çifter kullanılan yön bulucular, başarımızın göstergesi oluyor. Farkında olmadan yabancılaşıyoruz dünyaya.

Nerede olduğunuzun pekte önemi yok, aslına bakarsanız. Her şey, farkında olmaktan geçiyor. Ankara çiğdemini koparırken, yok olduğunu bilmenin farkından; çiçeklerin, böceklerin, memelilerin, sürüngenlerin diğer yaşamların evine konuk olduğunuzu bilmenin farkında lığından geçiyor.

Küresel yön bulma aygıtlarının ibresi size ancak eve dönüş yönünüzü gösterir; uyduları kontrol edenler izin verirse ve pili bitmezse. Kuzey, Güney, Doğu ve Batı değişmez. Yüzünüzü ormana dönün, yeşile, gökyüzünün mavisine, suyun sesine, akbabaların kanatlarına, kalbinizin atışına , o  size doğru yolu gösterecektir.

zati erbaş

Doğa Okulu

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir