uzak bir şehrin
yangınıdır
aklımda
kalan
yüzüme alevi ulaşmayan
kül yağmurunda yıkanmak
yoruyor
beni
yoruluyorum düşünmekten seni
şehrin gürültüsüdür aklımda kalan
vapurları olmayan
suskun martılarla uçmak yoruyor beni
yoruluyorum
denizi olmayan sokaklardan
aklımın son taşını
sokağın
girişinde bıraktım
çürük bir diş gibi
duran
özlemlerin yerine
zati erbaş |