Blog

7 Şubat 2008

Kara Kuş

karanlığın kıyısındaki denizin
sahili,
benim.
çürümeye yüz tutmuş iskorpit,
denize uzanmış eller gibi ışıklar
alkole bulanmış akşamın
göz yaşı;
benim.
uyandığı günü bir yerlerden hatırlayan
uyandı-m diye
kendine küsen
ben;
sarmaşıkların arasıda öten
kara-kuş
sus
gitme-(den) üzme beni.

zati erbaş

Şiir

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir