Blog

11 Mart 2011

Kuğulu Park Güvercinleri

Sana ihtiyacım var.

Bu kadar zor bir cümle kurmadım şimdiye kadar. Dilimin ucuna kadar geldiği zamanlarda oldu. İçimden bağır bağır, bağırdığım zamanlar da. Neden sustum bilmem? Ellerimdeki depremden anla istedim, gözlerimdeki yağmurdan, kulakları sağır eden kalbimin çırpınışından. Bir kuşlar duyardı, kuğulu parkı geçerken. Bütün güvercinler havalanırdı korkarak. Her yerden dökülürdü güvercin çırpınışı gibi içimde saklı olan. “Sana ihtiyacım var” Kimse duymazdı, ya da ben öyle sanırdım.
Tanrı’nın gözlerine sakladığı sevdayla, beni, her gün, yeniden, yeniden boyadığın zamanlar; sonsuz bir aşka doğmanın keyfini sürmüşüm, farkında olmadan. “İçim titriyor” gün doğumu soğuğu pişmanlıklar, geriye kalan.

zati erbaş

Gezi Yazıları

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir