Blog

27 Eylül 2017

Sıhhiye Cemal

Ordu-Samsun dolmuşlarının sahil yolunu kullandığı zamanlar. Okul çıkışı eski hapisanenin önünden dolmuşa biner, muvinin, fatsa, ünye, terme, çarşamba, samsoooon, çığrışıyla sahil yolunda turalar dururduk.

Ne dolmaz minüstü birader. Son yolcuya kadar bekler, da da da daaaavvv, diye son kornayla yola çıkardı. Köye varmak için can atardım.

Dolmuştan iner inmez yüzüme vuran nemli soğuk içimi titretir, yaramaz bir çocuğun omuzlarından tutulup silkelenmesi gibi sallardı beni. Tuza yatırılmış hamsi gibi inceciktim o zamanlar.

Kahvenin önünde indiğimde, babam mutlaka orada olur, el eder, gel bi oralet iç. Bu tesadüf, yıllarca hiç değişmedi. Oysa , onun beni beklediğini şimdi anlıyorum. Bugün el becerilerimin neredeyse hepsini ona borçluyum.

Asla iş buyurmazdı. Bahçe çitleri için kazık mı sivriltilecek, gel bakalım derdi. Şöyle tut, şurasından kes, hızarı şöyle kullan, baltayı şöyle vur. Hadi bir tane de sen yap, olmadı mı? Tekrar tekrar anlatır, hiç bıkmaz, hiç öfkelenmezdi.

Dolmuş şoförü frene, emme basma tulumbayla su çeker gibi basmaya başladığında, çıkan ses köye geldin derdi.

Babam el etti, gell. Bu sefer oralet yoktu. Yav oğlum, Sadik amcan kösereye balta tutacakmış, hadi bi yardım et. Acabaşoğlu Sadik, hadi gidelim yegenim dedi. Oralet hayalim uçup gittiği gibi, kaç saat kösere taşı çevirecektim kim bilir. Göz ucuyla babama baktım. Babam yaptığından bin pişman.
İbrikle ıslanan kösere taşı baltanın yanaklarını yavaş yavaş inceltirken, beni de bitirdi. Çevir babam çevir. Sadik amca bir türlü mutlu olmuyor ki yaptığı işten. İki saat kösere taşı çevirmekten helak olan ben, Sadik amcanın baltanın kılağısını almasıyla eziyet sona erdi.
Hafif bir öksürük ve babamın gölgesi, geldiğini fark etmedim bile. Elini omzuma koydu; özür dilerim oğlum, sana sormadan, yardım eder diye söz verdim. Beni kırmadığın için teşekkürler.

Bahçede erik ağacı, ağaçta zamansız açan çiçekler. Kar, babamın bana davrandığı gibi onlara davranır mı, bilmiyorum. Ahh Sıhhiye Cemal, senden daha iyi bir arkadaşım olmadı benim.

Gezi Yazıları ,

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir