Blog

5 Ocak 2009

Yaz ve Kış Yürüyüşlerinde Kaybolma Psikolojisi

Hava buz gibi soğuk. Vadileri dolduran sis, usul usul yağan karla karışınca göz gözü görmez oluyor. Tepelere bakıyorum. Canımızı acıtacak kadar güzel gözüküyorlar. Nereye gidiyorsunuz diye sorsa biri; Kendimize diyeceğim, ama hiç kimse yok. Dumanı tüten evlerin, odalarını merak ediyorum, sobadan yayılan sıcaklığı. Ocakta vızıldarken demlikteki su, demli bir çay içmenin keyfini sürüyorum aklımda. Yol beni dağlarda kendime gideceğim patikaya götürüyor. Ben, böyle düşünüyorum bilinmeze yaptığım her yolculukta. Bu benim kaybolmuşluk duygusu ve ortaya çıkabilecek sorunlarla başa çıkma yöntemim.

Doğaya çıkan herkes, bir gün kaybolma problemiyle karşı karşıya kalabilir. Donanım ve bilgi eksikliğine, deneyimsizlik de eklenince durum, çözülmesi gereken ölümcül bir probleme dönüşür. İklim koşullarının yaz ya da kış olması sonuçları pek değiştirmez. Her koşulda, donanım, bilgi ve deneyim, çıkış noktanızdır. Bu sayede kendinizi ve ekibinizi, bu zor koşullardan kurtarabilir ,güvenliklerini sağlayabilirsiniz.

Günümüzde eğlencelik günübirlik yürüyüşlere katılan insanlar, ödenen bedel ve talepler doğrultusunda hizmet alarak, doğayı içinden değil, dışından izleyen bir topluluk oluşturmaktadır. Yanıtlanması gereken soru “Doğa da Yürüyüş Sporu yapanların eğitilmeye ihtiyaç duyup duymadıklarıdır”. Göreceli donanım edinerek (Gps ve bir bandana;ki pek çoğu doğru giyinmeyi bilmez) kimlik kazanan bu insanların, doğal yaşamla ilgili bilgileri ve problem çözme becerileri yoktur. Bu durumun olası sonuçlarını, ilerleyen yıllarda yaşayarak göreceğiz.

Kayboldummmmmmm.

İşte size çözmeniz gereken bir problem. Cümleyi kurarken eklediğiniz her “m” sizin bu etkinliğe başlarken ki düzeyinizi gösterir. Öncelikle ortaya çıkan ve çıkabilecek durumları saptamak ve listelemek gerekir;
a. Suskunluk ve içe kapanma
b. Kendi kendiyle konuşma;
1 nci aşama; ne işim var burada?, işe yetişmem lazım, evdekilere ne diyeceğim?, ayağım ıslandı, üşüdüm,
2 nci aşama; parasını ödedim, güvenliğimi almak zorundalar, beni götürmek zorundalar, bunun hesabını soracağım, bir daha onlarla gitmeyeceğim,
c. Dışa vurum ve kurtulma isteği; “ne kadar yolumuz kaldı?, ne zaman bitecek?, bu kadar insanın hayatını nasıl tehlikeye atıyorsunuz?.
d. Moral çöküntüsü
e. Ağlayarak rahatlama

Bu listeye eklenebilecek pekçok belirti olduğunu söylemeliyim. Ancak, bu durumun oluşmasını sağlayan nedenleri de açıklamakta fayda var. Kış koşullarında yapılacak etkinliklere eksik malzemeyle gidilmemelidir. Koşulların kaybolmanıza neden olabilecek kadar hızla değişebileceği gözardı edilmemelidir. Besin ve sıvı gereksinimizin diğer mevsimlere göre fazla olacağı unutulmamalıdır. Gereksiz güven vermek, biliyormuş gibi davranmak tehlikeye davetiye çıkarmak demektir.

Bir yürüyüş ekibinin aynı performans değerinde olması beklenemez. Yetersiz ekip üyelerine destek sağlayın. Sıvı ihtiyaçlarını karşılayın. Kalorisi yüksek yiyecekler vererek enerji seviyelerini yükseltin. Ekip olduğunuzu ve birlikte bu problemi çözeceğinize onu inandırın. Ağlamasına izin verin ve asla alaycı davranmayın. Dikkatini dağıtın ve başka bir konuya odaklanmasını sağlayın. Konuşturun ve dinleyin.

zati erbaş

Doğada Yürüyüş

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir